Langzaam aan de draad maar weer oppakken en haakwerk.

Vorige week overleed het oude dametje waar ik altijd kwam. Ze was ernstig ziek en uitgeput. 95 is een prachtige leeftijd. Ze overleed op mijn vriendin haar verjaardag.
Wat een mensen waren er op de begrafenis. Zelf zou ik dat niet willen want niemand kent elkaar bijna. De meesten gaan uit fatsoen denk ik.

Tot overmaat van ramp mailde mijn zus dat de t.umor in haar hoofd weer begon te groeien. 8 jaar geleden is deze verwijderd. Ze willen nu niet weer operen maar b.estralen. Toen was het een goedaardige t.umor, hopelijk is dat nu ook het geval. Altijd spannend!
Je kan begrijpen dat mijn hoofd even vol zat met andere dingen en slecht slapen.

Inmiddels toch maar weer verder gegaan want je kan er ook niks aan veranderen.

Van het glanskatoen had ik nog wat liggen maar ik had geen idee wat ik er van zou maken tot ik op pinterest een leuk idee tegen kwam. Helaas stond er geen patroon beschrijving bij dus dan zelf maar wat fantaseren. Het is gehaakt in stokjes dus moeilijk is het niet. Voor in de caravan voor zakdoekjes, telefoonsnoertjes e.d.ik heb een verdeling gemaakt zodat er 6 vakjes ontstonden.De knopen komen uit een knopenbus die mijn man ooit eens kocht op een rommelmarkt. Ik zocht de mooisten eruit en deed de rest weer naar de kringloop.
Op de foto zag ik iets kleurverschil. Ik gebruikte 2 verschillende bollen garen. Meer had ik ook niet. Kosten 75 eurocent. Het kapstokje is er nog 1 van mijn man van voordat ik hem leerde kennen. Daar kocht hij altijd zijn kleding.

photostudio_1467976039156

Dit was er nog over.

photostudio_1467975964185

Advertenties

8 gedachtes over “Langzaam aan de draad maar weer oppakken en haakwerk.

  1. Wat verdrietig dat de oude mevrouw is overleden, maar 95 is een respectabele leeftijd. Dan kun je er vrede mee hebben. Voor jou zal het wel leeg zijn, nu je niet meer je vaste bezoekmomenten hebt.
    Op een uitvaart zie je altijd mensen die je normaal niet vaak ziet, maar een uitvaart is vooral voor de nabestaanden, die moeten afscheid kunnen nemen. De achterblijvers moeten immers verder.

    Een spannend bericht van je zus. Zit het op dezelfde plek? Het zal een pittige tijd worden. Sterkte gewenst.

    Je gehaakte vakkenkleedje is handig! Ik moest twee keer kijken wat het nou precies was, maar de tweede keer had ik het door. Mooi met die nostalgische hanger.

    Fijn weekend.

    Like

    • Je hebt gelijk, de nabestaanden moeten afscheid kunnen nemen maar als de nabestaanden steeds moeten vragen wie bent u en eigenlijk, geen tijd hebben voor meer vragen omdat er een hele rij wachtenden achter je staan, zou ik persoonlijk dat niet willen. Het geeft wel aan hoe geliefd ze bij iedereen was. Ik zal haar zeker missen.

      Bij mijn zus zat het weer op dezelfde plek maar wat duurt het lang voor dat ze wordt geholpen, er zijn natuurlijk veel meer paciënten. Dat lange spannende wachten, vreet een mens op.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s