Bijna zonder eten op bed.

Zo misselijk en onpasselijk ik 2 dagen was dat kreeg mijn man dinsdag hij moest laat in de middag behoorlijk overgeven. Dat betekende dat ik bijna zonder eten op bed ging want man had a. geen trek en b. geen zin om eten te maken, heel begrijpelijk want ik wist precies hoe hij zich voelde. Hij sliep de gehele avond.
Gelukkig was er nog net 1 portie soep en met een cracker erbij was dat voldoende.
Morgen zien we wel weer, gelukkig voelde hij zich s’ochtends al iets beter zodat het die dag wel weer lukte om samen een potje te koken. Van smaak kon hij nog niet spreken.
Een virusje opgedaan in het ziekenhuis zeiden we beide.

Donderdag kreeg ik een nieuw gips verband en je wilt niet weten hoe ik daar tegen op zag.
Een alleraardigste gipsmeester wist me meteen in te pakken zijn vrouw en ik hadden dezelfde achternaam, ik kon niet gewaar worden of we familie waren het zou zomaar kunnen.
De Chinese vingers kwamen weer te voorschijn

en aan mijn arm werd een gewicht van 2 kilo gehangen. O wat viel dat mee. De hand werd even schoongemaakt tussen de vingers en er werd een nieuw, ik koos voor blauw, gipsverband aan gelegd.

Vooraf werden weer 2 foto’s gemaakt en toen naar de Dokter. U heeft een rare stuiter gemaakt was zijn conclusie, ik vertelde maar niet dat ik s’ochtends bijna van boven naar beneden van de trap was gevallen en daarbij mijn linkervoet ook al wat overrekte, we bekeken de foto’s en zagen een hobbeltje op de kop van het spaakbeen, daar was een flinke deuk. Verder was het niet opnieuw vergleden wat nog al eens voorkomt en willen ze het zo eerst laten voor ze misschien meer vernielen dan nodig.
Met botontkalking is het lastig om een titaniumplaatje vast te maken want het bot is natuurlijk broos en kan zo nog meer afbrokkelen en dan ben je verder van huis.

De Dokter ging nog even navraag doen bij een collega voor de zekerheid en die vond precies hetzelfde.
De gips dokter vertelde dat ik in mijn hoofd oefeningen moest doen zoals zwemmen of roeien dat schijnt bevordelijk te zijn voor het herstel. In het UMCG was daar een onderzoek naar geweest. Ik zei meteen is breien ook goed? In gedachte dan natuurlijk. Ja hoor als het me lukte mocht ik zelfs echt wel even een kwartiertje breien. Thuis gekomen moest ik dat natuurlijk meteen proberen, het ging moeizaam maar het lukte wel. Altijd fijn als dat je hobby is.
Over 5 weken terug komen voor controle en het kan zijn dat er dan nog weer opnieuw gips om heen komt. Geduld is een schone zaak. Gisteravond vond ik het best fris in huis, ik dacht hoe krijg ik dat vest over het gips maar bedacht het opeens. s’Ochtends onder de douche trek ik er altijd een lege plastic broodzak over zodat het gips niet nat wordt en om het vest aan te trekken gebruik ik een zelfde zak. Heel gemakkelijk ging dat. Het gips is nogal ruw n.l.

Advertenties

6 gedachtes over “Bijna zonder eten op bed.

  1. Wat leuk dat ik dat nu een bevestigd zie dat er aan denken help om iets te herstellen of verstevigen in je lichaam. Je zou je spieren kunnen trainen door bv naar tenniswwedstrijd te kijken en in gedachten mee te doen. Of naar fietsen te kkijken nu Vuelta en je benen te bewegen in gedachten

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s